Sylviaderijk.com
HOME » Gedichten » Het onkruid

Het onkruid…

Als ik naar onkruid kijk,

en de mensen ermee vergelijk,

dan zie ik geen verschil.

 

Het mooiste bloempje stinkt,

het lelijkste bloempje erbovenuit blinkt,

nee, onkruid leeft, ze is niet stil.

 

Als ik naar onkruid kijk,

en de wereld ermee vergelijk,

Dan zie ik geen verschil.

 

Ze praten als een brandnetel,

zo mooi als een bloemenzetel,

nee, onkruid leeft, ze is niet stil.

 

Als ik naar onkruid kijk,

en de dierenwereld ermee vergelijk,

dan zie ik geen verschil.

 

Een berenklauw zo groot en machtig,

ook de paardenbloem is prachtig,

nee, onkruid leeft, ze is niet stil.

 

Als ik naar onkruid kijk,

en dan onze levens ermee vergelijk,

dan zie ik geen verschil.

 

Wij zijn allemaal het bloempje dat stinkt,

dat er mooi bovenuit blinkt.

Wij praten als brandnetels,

en zitten op bloemenzetels.

Wij zijn zo groot en machtig,

en wat vinden wij dat prachtig.

 

Als ik naar onkruid kijk,

en mijn hart ermee vergelijk,

dan denk ik:

nee, onkruid vergaat niet, het leeft, ze is niet stil.

 

Sylvia